Martin's Blog

Bye Bye Balkenende?

Lang verwacht een dan eindelijk gebeurd: de val van het zoveelste kabinet Balkenende. Na de moeizame stellingname over het rapport Davids en een afzichtelijk debat over uitingen van Wouter Bos inzake Uruzgan, valt het kabinet over verlenging van de missie. Over de missie, het nut en noodzaak van er zijn en het eventueel verlengen kun je van mening verschillen, maar als een paal boven water staat dat onze vriend J-P op beslissende momenten tijdens den aanloop naar besluitvorming niet de leiderschap toont die nodig is om dit soort politiek moeilijke beslissingen tot een goed einde te brengen. Op geen enkel moment heeft Balkenende gezag getoond en afgedwongen om een voor alle partijen acceptabele besluit te krijgen. Een half jaar geleden verkondigde hij in de kamer dat ministers zich er niet over moesten uitlaten voordat het kabinet met een besluit zou komen en meteen daarna, als volgende spreker in het debat, ging minister Verhagen vrolijk bepleiten dat voortzetting van de missie gewenst was. Het probleem is dus eigenlijk steeds geweest dat Balkenende niet boven de partijen heeft gestaan en vooral zijn eigen CDA minister Verhagen niet terug in zijn hok heeft geroepen. En dus in een kabinet waarin ministers de idee krijgen dat ze ondanks reprimandes toch kunnen doen en zeggen wat ze willen, gaat dat van kwaad tot erger.

Verbazingwekkend is ook de aanpak om ‘alle opties op tafel te willen houden’ terwijl je weet dat één partij één optie niet wil. Daar had Bos toch eerder een stokje voor moeten steken. Verbazingwekkender is dat uitgerekend die optie uiteindelijk via onze rakker van buitenlandse zaken Verhagen als voorstel vanuit de NAVO terug naar het kabinet komt. Heeft Bos met Koenders zitten slapen of heeft Verhagen gedacht dat als ‘alle opties op tafel liggen’ hij dan net zo goed de door hem gewenste optie zou kunnen vragen aan de NAVO. Hier lijkt toch sprake van een foute inschatting van de intenties van de ander door beide partijen, en een minister van buitenlands zaken die elke onduidelijkheid aangrijpt om zijn zin te krijgen. Met deze stap was Balkenende de regie helemaal kwijt, omdat vervolgens Bos niets anders resteerde dan de optie expliciet uit te sluiten, met alle gevolgen van dien. En natuurlijk, Bos en Verhagen mochten elkaar niet meer, zeker niet sinds Verhagen Bos in de verkiezingscampagne een draaikont noemde. Zijn gezicht de laatste dagen spreekt boekdelen en hij mag de NAVO en bondgenoten uitleggen waarom het zo is misgegaan (zal ie Bos wel in de schoenen schuiven is te verwachten).

De beelden na de val waren opvallend: Balkenende alleen voor de pers, Wouter Bos, met zijn PVDA-ministers samen op het Ministerie van Financiën. Wat we zagen was eigenlijk een minister van Financiën die nooit het leiderschap van Balkende echt heeft kunnen accepteren. Een man die, gesteund door zijn optreden tijdens de financiële crisis, het gevoel heeft gekregen dat hij het beter kon dan J-P en misschien wel terecht dat zo is gaan denken. Immers, als Balkenende zich een echte leider had getoond, was dat gevoel bij Bos wel verdwenen. Het gedoe rond het rapport van de commissie Davids was het zoveelste voorbeeld van een minister-president die dogmatisch, zonder leervermogen en niet boven de partijen staand, reageerde. Dat had Lubbers nooit zo gedaan. Ook wekte Balkenende de indruk liever elders (Brussel, Vancouver) te zijn, dan op het Binnenhof. En dan had hij soms zij dag niet (Algemene Beschouwingen 2009). Een leiderschap echter, dat niet zo ervaren wordt op inhoud en proces, wordt een formeel leiderschap, dat de boel niet meer bij elkaar kan houden. Wat dat betreft is het goed dat dit kabinet ten einde is.

Gebrek een leervermogen blijkt bij Balkenende ook meteen na de val van z’n kabinet. Het bestuur van zijn partij vraagt hem opnieuw als lijsttrekker en hij neemt het aanbod gretig aan. Kortom, hij wil door op de desastreuze weg die hij de afgelopen 7 jaar heeft bewandeld. Wat een bord voor je kop heb je dan? Balkenende straks als premier met PVV, VVD en D66? Ik wed dat zo’n kabinet nog geen jaar zal overleven. Of dan toch premier Wilders? Ik voelde weerzin die toen ik hem zag blaten over de val van het kabinet en de komende verkiezingen. Mijn vlag gaat half stok als hij aan de macht komt, onze gebleekte nationalistische a-socialist. Maar, ja, wie anders durft het aan en heeft de kwalititeiten die ons land nodig heeft? Wat de toekomst brengen moge ....

• Comments(0)http://blog.martinhoorn.nl/#post79